Rewitalizacja największego XVII-wiecznego barokowego kościoła oo. Franciszkanów w Polsce – Zamość
Z racji zimy front robót przesunął się do wnętrza rewitalizowanej świątyni. W tym tygodniu byliśmy świadkami, którzy z podziwem oglądali technikę demontażu dźwigu. Dzięki Opatrzności Bożej i Operatorom dźwig wykonał ogromną i bezpieczną pracę.
W pierwszej połowie listopada rewitalizację kościoła: jej przebieg i prowadzoną dokumentację sprawdzali przedstawiciele Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego. Dziękujemy im za wszelką okazaną pomoc.
W minionych listopadowych dniach prace koncentrują się wewnątrz świątyni. Jej wnętrze wypełniło się jak nigdy dotąd systemem budowlanych rusztowań (podestów) i materiałami tynkarskimi. W jednym z pomieszczeń (przyszłej zakrystii kościoła) sztukatorzy wkładają wiele wysiłku w wykonanie gzymsów, kapiteli, odlewów aniołów i innych detali, które będą montowane wewnątrz.
Zaprojektowane wnętrze kościoła można obejrzeć w jego wizualizacji w Archiwum strony – Listopad 2018 „Upragnione oczekiwanie”.
Niech Bóg wynagrodzi przyszłym życiem w świątyni wiecznej w niebie wszystkich zaangażowanym w odbudowę świątyni ziemskiej: wykonawców, opiekunów projektu, modlącym się, składających ofiary, sympatyków. Każdy na swój sposób może mieć udział w tej historycznej inwestycji danej nam przez Opatrzność Bożą.
Klauzula informacyjna dla kontrahentów (m.in. usługodawców,
zleceniobiorców, wykonawców usług)w związku z realizacją Projektu nr
POIS.08.01.00-00-1030/16 pn„ Rewitalizacja największego XVII-wiecznego barokowego kościoła oo. Franciszkanów w Polsce- Zamość” w ramach POIiŚ 2014-2020 w zakresie osi priorytetowej VIII Ochrona dziedzictwa kulturowego i rozwój zasobów kultury (dalej Projekt)
„Staję się takim, jakim byłem w XVII w.” Krótka relacja z budowy chóru, gdzie wcześniej była scena teatralna i ekran filmowy a za nimi wejście do szkoły. Relacja także z rekonstrukcji prezbiterium, gdzie przedtem było m.in. wejście do dawnego kina Stylowy. Pracy i potrzeb jest wiele. Dziękujemy za Wasze cegiełki. Niech Pan błogosławi!
Przed nami zima. Dziękujemy Bogu, Ministerstwu Kultury i Dziedzictwa Narodowego, Dobrodziejom wspierającym odbudowę, Wykonawcom za nowy już dach nad świątynią (wpis z 6.10.2019). Dach z obecną wysokością był przed przeszło 200 laty. Bryłę kościoła zdeformowano, aby nie mówił o myśli architektonicznej i wierze pokoleń sprzed rozbioru Polski. Późną jesienią 2017 r. rozpoczęto demontaż wtórnego starego dachu oraz wielu dużych kominów wentylacyjnych i grzewczych.
Wśród wielu prac odbudowujemy zgodnie z oryginalną bryłą prezbiterium kościoła orientowane na wschód. Przed rekonstrukcją tej części świątyni, należało z wielkim wysiłkiem i uwagą dokonać wielkiego wyburzania. W przestrzeni prezbiterium było trzydrzwiowe wejście do kina, kasy biletowe, toalety, natomiast powyżej w jednym pionie dwa stropy, które mieściły sale dydaktyczne Liceum Sztuk Plastycznych. Natomiast od wewnątrz była duża żelbetonowa loża z krzesełkami (fotelikami) dla publiczności oglądającej filmy czy przedstawienia teatralne w czasie, gdy kościół oprócz Liceum pełnił rolę kina o nazwie „Stylowy”. W tej wtórej zabudowie było także pomieszczenie dla operatora filmów. Na jednym z wpisów z marca br. jest ukazane wnętrze kościoła sprzed 25 laty „Jubileusz 25 – lecia”. W obecnym roku obchodzimy więc jubileusz przywrócenia kościołowi jego funkcji religijnej. Pokazana wizualizacja w przybliżeniu oddaje przyszły wygląd prezbiterium z centralnym miejscem, którym jest ołtarz Eucharystii z tabernakulum i ambona.
Człowiek z natury jest religijny i otrzymał od Boga m.in. uzdolnienie wyrażania piękna, które skłania nas do postawy pokoju i dobra. Widoczne jest ono m.in. w historii sztuki sakralnej. W obecnym czasie zastanawiamy się nad aranżacją wnętrza naszej świątyni. Propozycji jest wiele, mniej lub bardziej dopracowanych. Każde dzieło tworzone dla sprawy Bożej wymaga modlitwy i intelektualnego namysłu. Dziękujemy za twórcze komentarze. Czytaj dalej „Namysł nad aranżacją wnętrza – jeden z wielu”