Rewitalizacja największego XVII-wiecznego barokowego kościoła oo. Franciszkanów w Polsce – Zamość
Już te archiwalne dokumenty z kolejnej przebudowy franciszkańskiego kościoła prawdopodobnie z okresu międzywojennego były publikowane, ale obecnie udostępnione są w lepszej jakości. Z fotografii można domniemywać wyburzanie stropu pośredniego w nawie głównej kościoła, pozostawiając stropy pośrednie w nawach bocznych. (Obróbka zdjęć: Zamość, Światłoczuły).
Dzisiaj w miesiącu lutym 2020 podziwialiśmy widziane od wewnątrz wykonane stropy w kompozycji z gzymsami, ale w pamięci budowlańców z Firm Lubren i Budmat (wykonawca stropów) zapamiętany został trud budowy „niebieskich” sklepień w 2018/2019 r. Mamy nadzieję, że uświęcone zostaną śpiewem wiernych przy akompaniamencie budowanych piszczałkowych organów w Boże Narodzenie 2020 r. Maryjo Niepokalana, która objawiłaś się w Lourdes 11 lutego 1858 r., błogosław!
Wszystkie prace obecnie wykonywane wewnątrz świątyni są możliwe dzięki wcześniejszym wielkim robotom przy montażu wielkiego dachu nad nawą główną i dwiema nawami bocznymi kościoła. Dziękujemy Budowniczym, którzy to zadanie rozpoczęli na początku lutego 2019 r. Pierwsze krokwie pojawiły się 22 lutego 2019 r. Pomimo wówczas kalendarzowej zimy, prace trwały. Pan Bóg zadbał, aby Jego „barokowa arka” mogła zostać nakryta. Niech stanie się ona arką, w której człowiek – stworzenie, będzie doświadczał obecności i pomocy Stwórcy. Niewątpliwa troska nieba, niech i nas na ziemi wciąż mobilizuje w przywracaniu życia naszej świątyni. Dziękujemy Ministerstwu Kultury i Dziedzictwa Narodowego w Warszawie za całościową opiekę nad realizacją tego dzieła.
Do niedawna w odbudowywanym kościele zachwyt powodowany był pięknym stropem w nawie głównej. Dzisiaj staje się on jeszcze bardziej ujmujący artystycznie z racji montowanych w jego bliskości gzymsów i detali architektonicznych. W nawach bocznych kładziony jest tynk termoakustyczny. Dziękujemy zespołom osób tych tych prac, wymagających namysłu konstrukcyjnego, artystycznego i wysiłku fizycznego. Chwała Panu, że mamy łaskę w tym czasie żyć i być tego świadkami. (foto z dnia 7 lutego 2020 r.)
Elementem nadającym piękno świątyni są zrekonstruowane dwie kopuły. Przedstawiamy historię rekonstrukcji kopuły od strony południowej. Będzie ona wieńczyć ołtarz św. Franciszka z Asyżu. Z drugiej północnej strony pod kopułą umieścimy ołtarz św. Antoniego z Padwy. Obaj święci Zakonu Franciszkańskiego spotkali się za życia i z pewnością wspierają przez wiernych odbudowę kościoła.
Front prac przy rewitalizacji świątyni na parterze i w podziemiach w ostatnim dniu stycznia 2020 r.
Dzięki prasie, Specjaliści budownictwa w Polsce zapoznają się z działaniami swoich Kolegów w Zamościu przy historycznej rewitalizacji franciszkańskiej XVII wiecznej świątyni.
Czytaj dalej „Rozwiązania budowlane inspiracją dla innych architektów”
Dwa Orły (różniące się) na zmienionej w czasie rozbiorów Polski zachodniej fasadzie kościoła Franciszkanów (foto z 1982 r.). Po drugiej wojnie zachodnia fasada była głównym wejściem do Państwowego Liceum Sztuk Plastycznych w Zamościu. Ostatnie zdjęcie to aktualny obraz zrekonstruowanej zachodniej fasady, która będzie jak dawniej głównym wejście do kościoła.
Kilka historycznych obrazów z obiektu franciszkańskiego – sale dydaktyczne Państwowego Liceum Sztuk Plastycznych. Sale znajdowały się od połowy wysokości w obu nawach bocznych kościoła oraz nad wejściem do ówczesnego kina. Parter po obu stronach naw bocznych (pod drewnianymi stropami Liceum) służył dla potrzeb kina „Stylowy”. W gąszczu tych sal było wydzielone także miejsce dla kinooperatora. Nie zapominamy, że znaczącym obszarem dla działalności Liceum Plastycznego w obiekcie franciszkańskim były jego podziemia (dawne krypty ok. 800 metrów kwadratowych).
Jeszcze trochę z historii obiektu franciszkańskiego i zastanych pracach dzisiaj. Zachowane zdjęcia z wnętrza obiektu kościelnego, który przed 1994 r pełnił rolę kina, sali teatralnej, natomiast w bocznych nawach, w podziemiach, kruchcie znajdowało się Państwowe Liceum Sztuk Plastycznych. Współczesne zamieszczone fotografie ukazują małe fragmenty ogromnych prac wykonywanych w obecnym czasie: wzmacnianie stropów naw bocznych, wykonywanie tynków wraz ze sztukaterią, kładzenie tynku termoakustycznego dla potrzeb śpiewu i muzyki organowej.
Dziękujemy wszystkim wspierającym historyczną rewitalizację największego barokowego XVII wiecznego kościoła w Pierwszej Rzeczypospolitej.